ด้านหน้าอาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง เขต 6 สงขลา
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม
ข้าพระพุทธเจ้า ผู้บริหาร ข้าราชการ และเจ้าหน้าที่ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)
อาคารสำนักงาน
ศูนย์วิจัยและพัฒนาการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเขต 6 (สงขลา)

ฉบับนี้คงเป็นนิมิตรหมายที่ดี กับการเริ่มต้นใหม่ในการท่องโลกอินเตอร์เน็ต หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนาน ที่จริงแล้วก็ไม่ได้หายไปไหนหรอกน่ะ แต่ขาดแรงจูงใจในการขับเคลื่อนสมองไปนิดหนึ่ง แต่...แต่หลังจากนั้นไม่นานรู้สึกว่าทุกอย่างเริ่มเข้าสู่สภาวะปกติ แรงจูงใจต่าง ๆ ก็เริ่มกลับมา อ่ะ..!

ทำไมทำหน้าอย่างนั้นหล่ะ งงใช่มั๊ยหล้า...อย่างงเลยผมเองที่กำลังร่างต้นฉบับอยู่นี่ยังงงอยู่เลย ทะเลสาบของเรางัยดังไปทั่วแล้ว  ดังจนหยุดไม่อยู่แล้วในตอนนี้ ดังไปถึงสิงคโปร์โน้น ดังนั้นเลยเป็นแรงจูงใจสำคัญที่ทำให้ผมต้องกลับเข้ามาสู่วงจรตรงนี้อีกครั้งหนึ่งงัย ชัดเจนมั๊ย ? 

ภาพจาก https://www.kinaddhatyai.com/


   ทะเลสาบของเรานี้มีอะไร อะไรที่น่าสนใจเยอะมาก ทั้งแหล่งท่องเที่ยว ที่ตั้งเรียงรายแถว ๆ ขอบทะเลสาบไม่ว่าจะเป็นเขาชันรีสอร์ท ที่เราได้พักผ่อนหย่อนใยกับบรรยากาศที่สบาย ๆ คูขุดก็ใช่ย่อยเพลิดเพลินไปกับนกน้ำเพลินตา หรือไม่ก็มาทั้งหมู่คณะไปล่องแพชมทะเลสาบแถบปากพะยูน เท่านั้นยังไม่พอนะครับ เหนื่อยนักก็มาพักผ่อนแถวแหลมสมิหลาก็ได้น่ะ มีอาหารอร่อย ๆ คอยบริการท่านอยู่ทั่วแหลมเลย และที่สำคัญสัตว์น้ำที่นำมาปรุงอาหารนั้นสด ๆ ทั้งนั้น เพราะส่วนใหญ่จะได้มาจากทะเลสาบสงขลาของเรานั้นแหละ ทั้งกุ้งก้ามกราม กุ้งกุลาดำ ปูม้า ปูดำ ปลากระบอก ปลากะพงขาว และปลาตะกรับ เป็นต้น ซึ่งสัตว์น้ำเหล่านี้จะมากันแบบสด ๆ เลย เพราะหลังจากที่ชาวบ้านทำประมงกันเสร็จแล้วจะมีแม่ค้าคนกลางไปรับซื้อและจะมาส่งให้ร้านอาหารทันที  เพราะถ้าขืนไปแช่น้ำแข็งอยู่อีกจนข้ามวันข้ามคืนละก้อรสชาติจะไม่อร่อยทันที ในการแช่น้ำแข็งนาน ๆ นั้นทำให้เนื้อสัตว์น้ำผิดเพี้ยนไป  บางครั้งก็จะมีกลิ่นหืน ๆ ด้วย ดังนั้นจึงเป็นเหตุผลเดียวที่อาหารแถบนี้จะมีรสชาติอร่อย อร่อยจนลืมไม่ลงเลยแหล่ะ !...
   การไปเที่ยวมาเลย์ สิงคโปร์นั้นผมเชื่อเลยว่าเราเรา ท่าน ท่านหลายคนทีเดียวหรือแม้แต่ตัวกระผมเองก็ยังไม่เคยได้สัมผัสตรงนี้เลย แต่สัตว์น้ำบางชนิดที่มาจากทะเลสาบของเรานั้นไปมาแล้ว อิจฉาใช่มั๊ยละ ? ช่วงหลังมานี้ตั้งแต่มีโครงการฟื้นฟูทะเลสาบโดยสถาบันวิจัยการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเป็นผู้ดูแลตรงนี้นั้น กุ้งก้ามกราม และกุ้งกุลาดำได้ไปเที่ยวบ่อยครั้งมาก ในบางช่วงไปทุกวันเลยก็ว่าได้ และยิ่งกุ้งก้ามกรามละก้อไม่ต้องห่วงเลยไปถึงสิงคโปร์โน่นแหล่ะ ไปทำไมรู้มั๊ย ? ก็จะไปอยู่ในบ่อตกปลา งงไหมครับ
   ที่สิงคโปร์นั้น จะมีอาชีพหนึ่งซึ่งนับว่าเป็นอาชีพของคนมีกะตังค์ก็ว่าได้ ซึ่งเขาเรียกว่า “fishing Park” ถือว่าเป็นการพักผ่อนแบบมีอะไรติดไม้ติดมือกลับบ้านด้วยว่างั้นเถอะ  เมืองไทยเราก็มีน่ะ ซึ่งการตกปลาหรือกุ้งนั้นเขาจะนับเป็นชั่วโมง ชั่วโมงละ 3,000 บาท ตกได้เท่าไหร่ก็พากลับบ้านเท่านั้น ซึ่งแม่ค้าในเมืองไทยจะรับซื้อกุ้งก้ามกรามตัวเป็นๆ ในทะเลสาบนั่นแหล่ะ  กุ้งบ่อหรือกุ้งเลี้ยงจะไม่เอาเด็ดขาดเพราะตัวเล็กและไม่สวยด้วย  แม่ค้าจะรับซื้อในราคาที่แตกต่างกันแล้วแต่ขนาดของกุ้งก้ามกราม  แต่จะนำไปขายให้แม่ค้ามาเลย์ในราคากิโลกรัมละ 500 บาท และแม่ค้ามาเลย์ก็จะส่งกุ้งต่อไปยังบ่อตกปลาในสิงคโปร์นั้นเอง
   สัตว์น้ำทะเลสาบสงขลามีอยู่มากมายในหลายชนิดมากในร้านอาหารที่ตั้งอยู่แถวทะเลสาบของเรา และในแต่ละวันก็ขายดิบขายดีเป็นว่าเล่น โดยเฉพาะช่วงเวลาเทศกาลละก้อหายห่วงเลย เอาไม่ทันกันจริงๆ  และลูกค้าที่มาใช้บริการก็ไม่ใช่มีแค่เฉพาะคนในเมืองไทยเท่านั้นมาเลย์ สิงคโปร์หรือแม้แต่ใต้หวันก็ยังมากินอาหารที่ทำจากสัตว์น้ำในทะเลสาบเลย ก็ดีนี่น่ะ แล้วจะห่วงอะไรอีกเรื่องอาหารที่ทำจากสัตว์น้ำในทะเลสาบนั้นไม่น่าห่วงหรอกที่เป็นห่วงก็คือ ลูกค้าส่วนใหญ่ที่สั่งเมนูอาหารนั้นจะสั่งแบบมีไข่ทั้งนั้น ไม่มีไข่ไม่กินว่างั้นเถอะ ไม่ว่าจะเป็นลูกปลากระบอกก็ต้องมีไข่ ปลาตะกรับจุดก็ต้องมีไข่ หรือแม้แต่ปูดำก็ยังสั่งปูดำที่มีไข่เลย แล้วไม่เอาไว้ให้สัตว์น้ำเหล่านี้ขยายพันธุ์บ้างหรือ เล่นขายทุกวันก็ต้องมีไข่ทุกวัน อย่างนี้อีกหน่อยก็หมดซิ
   ฉะนั้น  ก็ช่วยกันรณรงค์หน่อยแล้วกัน เข้าใจนะครับว่าสัตว์น้ำที่มีไข่นั้นกินอร่อยถึงแม้จะแพงกว่าก็เถอะ นี่เล่นทุกเมนูจะมีสัตว์น้ำที่มีไข่ประกอบด้วยทั้งนั้นก็แย่น่ะซิ ถ้าเป็นอย่างนี้ตลอดละก้ออนาคตข้างหน้าอย่าว่าแต่สัตว์น้ำที่มีไข่เลย แม้แต่สัตว์น้ำในทะเลสาบสงขลาคุณก็จะไม่ได้กินถ้าหากคุณยังดื้อดึงที่จะสั่งแต่เมนูอาหารที่มีไข่......อย่างกินไข่เลยครับ...คลอเรสเตอรอลสูง

 

 

 

เรียบเรียงโดย.....จำนง  ถีราวุฒิ